تبليغاتX
زرد ملجه
برگی از دفتر گیلمردی دیگر

 

کوچ،چه کلمـــــه ی دلنشینی.


کوچ مرا به دل طبیعت فرو می برد ذهنم را درگیر سیاه چادرها و لباسهای رنگارنگ زنان عشایرمی


کند.چه حسّ غریبی دارد هنگامه ی کوچ.دراین لحظه با تمام وجود دوست دارم عشایرباشم.هرگز نتوانسته


ام حس و حالی را که عشایر دارند درک کنم همیشه برای ذهن کوچکم جای سوال بوده که چرا با این همه


زمین برای اسکان وبا اینهمه تکنولوژی این مردمان حاضر به سر سپردن نیستند…چه آزاده.


تمام این سختی هااعم ازسرما،گرما،سختی تهیه ی آذوغه،سوخت،امنیت،پوشاک ،سرپناه و… راتحمل می


نمایندتا آزاد بمانند وخوشــــــدل هستند ازآزادیشان.


چه آزاد مردان و زنانیند این اهـالی کوچ.


کوچ…

 


این تصویر ازکوچ بهاره ی عشایر قشقایی گرفته ودر فارس نیوزبه نمایش گذاشته شده.اگر دوست داشته باشید می توانید تصاویرزیباتری ازکوچ را دراین سایت ببینید.

+ يادداشتي در  شنبه بیست و نهم دی 1386ساعت 12 بعد از ظهر  به روايت(ديگري) محمد رحمتی  | 

 

درختان کنیزکانی عریانند

با اندامی

          چون مانکن های پاریس و دوسلدورف

کنیزکانی از جنس جنوب برزیل و بولیوی

            از جنس نیشکرهای باریک وبلندی که در کوبا می رویند

                        *         *           *

 

وچراغهای زردی که انتهای زرد یـشان شا یـد

                                                به تیزی ذوالفقارهم برسد

خیابانی خمیده،مزّین به

                            کاج،سرما و باد

وآیینه ای ازجنس سرما

که چهره ی در هم رفته و کج وکوله ی آب را

                                                          سر وسامانی داده است

آیینه ای مناسب برای پا تـیناژورقصیدن

                                               تاصبح و بل بیشتر !

 

                         *         *          *

 

در میان انگشتان دودآلودم

خیره خیره مینگرم

کنیزکان عریان سبزه ای را                                                    

                                  که با اندام خمیده و کج و کوله شان

رقصیدن بر آیینه را

ازپسران بالغ خیابانهای معلق شهرمان بیشتر دوست دارند!

                        *          *           *

درختان کنیزکانی از فلزّ

                          برنجند با رویه ای ازآب طلا

طلایه داران عصر قدیم

                             وشاید ظهر یا صبح آن !

نمایندگان زندگی و دلمردگی

پایتخت نشینان شهوت ومستی

زیبایان خفته ای که هر بهار

لچک از روی گشوده و

                             پستانهای هرزه شان را در حلقوم طبیعت فرومی کنند

کنیزکانی که سبزه گستر بهارند و

                                          تابستان

ورقــّّاصان مست وعریان پاییزند و

                                          زمستان

دُهــُل بر دوشان نوروزند و

                               گوزن سواران کریسمس

ایشان کنیزکانی بی حجب وحیایند

                                         که هرصبحدم شیر تازه وگرمشان را،

                                                       به گلوی تشنه ی درویشان درخت نشین می ریزند

اینان خدایانند وعفریتگانی شهوت پرست

مادرزندگیند و

                  سازندگان چوب سیگار!

برافروزنده ی اخگــــرند

                              چه مادی وچه شهوانی

شیّــادان عاشقیند

                     که هماره،سالـشان را به پاچه خواری خورشید می گذرانند

درختان آدمیزادگان یک پا وپرریشه ای اند

که آتش را به پای کبریت نوشته ومرگ را حق می دانند

عریان کنیزکانی که هفتادوچند اقلیم را

                                                درنوردیده وچه خونابه ها که سر کشیده اند

وقدمتی دارند به درازای نیل،

                                با آوندهایی طولانی ترازبزرگراههای غرب وحشی

ایشان عریان کنیزکانی هستند همزاد انسان

                                         ،پیش از آنکه دندانهای سپیدش سیب را بشکافد،

 

وانسان عریان کنیزیست به سان درخت.

 

                                          هلو،

                                          انجیر،

                                          بلوط ،

                                          و شاید گردو...

+ يادداشتي در  چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 7 بعد از ظهر  به روايت(ديگري) محمد رحمتی  | 
 

www.akaskhane.blogspot.com

پرواز شاهپرکهایی با بالــــهای رنگیشان

                                                      که هرگز درافق نگاهم به چشم نمی آیند!

وابرهایی که همیشه پوسته ی هوارا می سازند

کـف می کنم،کـف می زنم و کـف می بینم

یاد شکـــــوفه ها بخیر که در پرواز این کاکائی

                                                  کوه هم به دریا گره می خورد


پی نوشت من :

ازاین همه احساسات بی دریغی که برخی از دوستان ازطریق نظراتشان دراین پست پای احساسات ساده و کوچک من ریختند تشکر می کنم.

آی آدمها : جاداره ازهمین تریبون از آقایان علی و پوریا بابت زاویه ی دیدی که نسبت به این پست داشتند تشکر کنم.پیشنهاد می کنم این عزیزان ترتیب فراخوانی را داده، کلاه منگوله داری سر کرده وشیپوری دردست بگیرند تاسایر دوستان اهل حال رانیزبرای بازدید ازمطالب اروتیک این وبلاگ و کیف جنسی بردن از عکسهایش دعوت نمایند.

+ يادداشتي در  دوشنبه سوم دی 1386ساعت 0 قبل از ظهر  به روايت(ديگري) محمد رحمتی  |